Adam Gibi Yaşamak

ADAM GİBİ YAŞAMAK A.Levent ERTEKİN [email protected]

“Adam gibi yaşamak”
Bu tanım, toplumumuzda bir özlem, hasretin son yıllardaki yükselen değeri…
Herkes “Adam gibi yaşamak” istiyor.
“Peki ama “Adam gibi yaşamak” nedir?
Sakın bu cümleyi bayanlara yönelik negatif bir ayrımcılık olarak algılamayın.
Zira bu genel kabul gören bir tanım.

Bunun içinde toplumun tüm katmanları barınıyor. Yani; kadın, genç, yaşlı, erkek hatta çocuk… “Adam gibi yaşamak” aslında bir ideal… Varılmak istenen hedef… Bir nevi çıta… Elbette herkesin varmak istediği hedefleri farklı olacaktır. Tıpkı çıtaların farklı yükseklikleri gibi… Ama “adam gibi yaşamak” toplumun ortak hasretidir. Şimdi diyeceksiniz; “adam gibi yaşamayıp ne yapıyoruz?” Ne mi yapıyoruz? “Mış gibi” yapıyoruz? Nedir “mış/miş gibi yaşamak? Evin reisi babayı ele alalım.. Baba, evin rol modelidir. Kimin için? Öncelikli olarak ailesinin tüm fertleri için. Peki rol model görevini yapıp, dürüstlüğü, çalışkanlığı, hoşgörüyü, hepsinden önemlisi aile fertlerine ilgisi, sevgisini sorguladınız mı? Gerçekten baba tüm bunları, hatta fazlasını yerine getirip “Baba gibi yaşıyor mu?” Yoksa “mış” gibi mi? yaşıyor? Yine anne başta kız çocuklarını, erkek evlatlarının hayata hazırlamada, onlara hoşgörü, sevgi temelli bir model oluşturabiliyor mu? Yoksa anne de “mış” gibi mi yaşıyor? Çocuklarımız onlara verdiğimiz değerleri “doğruluk”, “dürüstlük”, “hoşgörü”, “merhamet”, “sorumluluk” gibi hayatta olmazsa olmazları ne ölçüde alıp, benimseyip hayatınızın değişmezlerini oluşturmakta. Yoksa evlatlarımızda bizlere bakıp “mış” gibi mi yaşıyor? Ya eşler?.... Hayatın iniş, çıkışlarla güzellik ve kötülüklerle dolu olduğunu, evliliğin maddi boyutunun ötesine geçip “iyi günde, kötü günde” sözünün neresinde duruyor?. Toplumun değerleri oluşturmada bir kıyas-mikyas oluşturduğunun ne kadar farkında?. Evlilikte hayat arkadaşının aynı zamanda toplum mimarı olduğunun bilincini hissediyor mu? Yoksa evlilikte eşlerde mi “mış” gibi yaşıyor? Peki “adam gibi yaşamak” nasıl olur? Adam gibi yaşamanın birinci kuralı; kişinin önce kendini tanıması, fark etmesi, ardından da DEĞERLERİNE sahip olmasıdır. Değeri olmayan Anne; “anneymiş” gibi yaşar. Değeri olmayan baba “babaymış” gibi yaşar. Değerlerini oluşturmayan eşler, eşmiş” gibi hayatlarının devam ettirirler. Değerini özümsememiş, onu hayatının parçası haline getirmemiş evlat ta “evlatmış” gibi yaşar. Kısaca “mış gibi” yaşamamak için “adam gibi yaşamak” gerek. Adam gibi yaşamak içinde DEĞERLERİMİZİ oluşturmamız ve onları hayatımızın temel taşları yapmamız gerek…